Clubgeschiedenis

De Geschiedenis van Evergreen

1971–1974 | De geboorte van Evergreen

Op 10 augustus 1971 wordt de Maassluise hockeyvereniging opgericht in buurthuis De Ark. Ongeveer vijftig belangstellenden zijn erbij. De naam Evergreen is een wens van één van de initiatiefnemers en wordt tijdens de vergadering officieel gekozen.

In het begin is er nog niets: geen velden, geen clubhuis. Voetbalvereniging Excelsior Maassluis schiet te hulp. Evergreen mag een trainingsveld gebruiken én een oude opslagruimte als tijdelijk clubhuis. Leden knappen dit op tot een eenvoudig maar gezellig onderkomen.

Op 3 oktober 1971 speelt Evergreen de eerste wedstrijd tegen Pollux, de mentorvereniging vanuit de bond. De wedstrijd begint bijzonder: de wedstrijdbal wordt met een parachute uit een sportvliegtuig op het veld gedropt.
Niet veel later zorgt de Gemeente Maassluis voor twee grasvelden aan de Merellaan, speciaal ingericht voor hockey. Evergreen huurt het terrein en verhuist daarheen.

1972–1980 | Clubhuis Greenspot, groei en tennis

In 1972 moet Evergreen stoppen op het veld bij Excelsior. Aan de Merellaan bouwen leden in de zomer en herfst een houten clubhuis: Greenspot. In oktober wordt het feestelijk geopend, inclusief wedstrijd tegen AMHC. Hockey, organisatie én feesten krijgen nu echt vorm.

De Technische Commissie werkt hard aan betere trainingen. Zowel jeugd als senioren gaan vooruit. In 1977/78 promoveert Heren 1 naar de derde klasse, Dames 1 volgt een jaar later.

In 1975 komt er een tennissectie bij. Tennis is populair en bij Be Quick is een lange wachtlijst. Evergreen biedt een tweede tennismogelijkheid in het westen van Maassluis. De tennissectie start bescheiden: op een koolasveld, met een Pipowagen als kantine.

Vanaf 1976 ontstaat een hechte band met Marlow (Engeland). Engelse jeugdteams logeren bij Evergreen-gezinnen; een jaar later gaat Evergreen op bezoek in Marlow. Deze uitwisselingen groeien uit tot een lange traditie en zorgen voor vriendschappen, betere hockeytechniek en veel saamhorigheid.

Eind jaren 70–1987 | Steendijkpolder, tennishal en kunstgras

De locatie aan de Merellaan is altijd tijdelijk geweest; in het bestemmingsplan is het bedoeld voor woningbouw. In de Steendijkpolder, aan de westkant van Maassluis, komt een nieuw sportgebied. Evergreen zal daarheen verhuizen.
De Gemeente wil ook een tennishal laten bouwen en vraagt Evergreen om die te exploiteren. Na onderzoek vindt Evergreen het financiële risico te groot.

Uiteindelijk bouwt de Gemeente de hal, regelt de Sportraad de tennisexploitatie en verzorgt Evergreen de bar. De kantine aan de hal wordt het nieuwe clubhuis.

Op 10 januari 1981 verhuist Evergreen van de Merellaan naar de Steendijkpolder. Het clubhuis is groter en professioneler, bedoeld voor zowel hockey- als tennissectie. De tennisbanen volgen later door vertraging in de grond.
De combinatie van Sportraad en Evergreen in de hal blijkt lastig. Er wordt soms gratis getennist en automaten worden slachtoffer van vandalisme. Daarom komt er een aparte kleine kantine bij de ingang voor de halexploitatie. Evergreen staat daarna weer op eigen benen.

Ondertussen groeit hockey door. In de jaren 80 spelen jeugdteams op hoog niveau. Verschillende spelers halen de Zuid-Hollandse en zelfs nationale jeugdselecties. Rond 1990 bereiken zowel Heren 1 als Dames 1 de eerste klasse, een topprestatie voor een club met zo’n 350 leden.

In dezelfde periode doet kunstgras zijn intrede. Evergreen ziet dat dit nodig is om bij te blijven. Met acties en een grote loterij haalt de club 150.000 gulden op. De Gemeente investeert mee en Evergreen leent de rest. In 1987 wordt het eerste kunstgrasveld in gebruik genomen.

Jaren 80–2002 | Spanningen, terugloop en een clubhuis bij het veld

Samenleven in één clubhuis met twee secties is niet altijd makkelijk. Hockeyers komen met grotere groepen en blijven graag hangen na de wedstrijd; tennissers gebruiken het clubhuis anders. Langzaam blijkt dat deze verschillen te groot zijn, hoewel de meeste leden één vereniging willen blijven. Evergreen kiest daarom voor meer zelfstandigheid per sectie en een deel eigen ruimte.

In de jaren 90 daalt het ledental en de sportieve resultaten. Er zijn minder jeugdleden en ouders voelen zich minder betrokken: zij komen nauwelijks in het clubhuis, dat niet direct bij de velden ligt. De wens voor een clubhuis bij het veld wordt steeds groter.

Rond de eeuwwisseling wordt het huurcontract bij de tennishal beëindigd. Evergreen Hockey en Evergreen Tennis gaan officieel als twee zelfstandige clubs verder.

Voor hockey wordt gekozen voor een eenvoudig nieuw clubhuis direct bij de velden: twee bouwketen als casco, door leden zelf ingericht en geverfd. Het resultaat is een simpel maar sfeervol onderkomen met terras aan het kunstgrasveld. Tegelijk is de toplaag van het kunstgras na 15 jaar toe aan vervanging. Dankzij jaren van sparen kan Evergreen zónder extra lening zowel een nieuwe toplaag als een nieuw clubhuis realiseren. In oktober 2002 wordt alles feestelijk geopend.

2002–2011| Herstel, groei en professionalisering

Met een clubhuis direct aan het veld komt het elan terug. Het ledental, dat onder de 300 was gezakt, groeit weer. Hockey technisch is de weg omhoog wel zoeken, maar er zijn lichtpunten: in 2002 promoveert Heren 1 naar de derde klasse (al is dat maar voor één seizoen) en acht jaar later opnieuw. Dames 1 promoveert in 2005 naar de derde klasse en in 2011 naar de tweede klasse.

Om de groei vast te houden, neemt Evergreen een paar belangrijke besluiten:

• Bij de mini’s start het “hockeyschooltje”, zodat kinderen op jonge leeftijd kunnen beginnen met een speels, passend programma.
• De club gaat werken met Hockey Academy, een online trainingssysteem met oefenstof, techniek en coaching tips. Zo ontstaat meer lijn en professionaliteit in trainingen en begeleiding.
  
  
  

2012–2020 | Fithockey, vernieuwing en band met de stad

Na 2011 blijft het ledental rond en boven de 350. Via schoolhockey en de combinatiefunctionaris weten veel kinderen uit Maassluis en omgeving de weg naar Evergreen te vinden. De club groeit verder als familievereniging.
Vanaf 2012 komt er meer aandacht voor hockey voor ouderen. Onder leiding van Koos Ouwerkerk ontstaat op dinsdagochtend een vaste fithockeygroep. Met aangepaste sticks, zachte bal en veilige spelregels sporten 50-plussers hier met veel plezier. Fithockey groeit uit tot een vaste en zichtbare pijler van de vereniging.

Sportief gezien kent Evergreen hoogte- en dieptepunten. In 2014 degraderen zowel Dames 1 als Heren 1, maar dat wordt gebruikt als nieuw begin. De focus gaat terug naar opleiding en spelplezier. Daarna volgen weer kampioenschappen en promoties bij verschillende jeugd- en seniorenteams.

In 2015 worden plannen gemaakt voor nieuwe kleedkamers en een nieuw clubhuis. In 2019 krijgt Evergreen groen licht; het oude gebouw wordt gesloopt en in 2020 opent het nieuwe clubhuis, direct aan twee kunstgrasvelden, waaronder een waterveld dat geliefd is bij spelers. Vanaf het terras kijken leden en ouders uit over de velden – precies zoals bij de oprichting de wens was.

In deze jaren zoekt Evergreen ook actief de verbinding met Maassluis. Zo ontstaat het initiatief “Kerstbomen Maassluis”: de verkoop van kerstbomen op het terrein wordt een vaste wintertraditie én belangrijke inkomstenbron. Evergreen is zichtbaar bij evenementen zoals de Furieade, onder andere met clinics voor kinderen in groen-zwart shirt.

2020–heden | Tradities, fithockey en toekomst

Een bijzonder hoofdstuk is voor Koos Ouwerkerk, erelid en al sinds de jaren zeventig een drijvende kracht bij Evergreen. Na zijn overlijden in 2024 organiseert de club het eerste Koos Ouwerkerk Fithockey-toernooi. Teams uit onder andere Wateringen, Westland, Vlaardingen en Hoorn doen mee. Op een zonnige dag staat plezier centraal – precies zoals Koos het graag zag.

Met het nieuwe clubhuis, het waterveld, een sterke jeugdafdeling, fithockey voor 50-plussers en een hechte band met de stad, kijkt Evergreen vol vertrouwen vooruit. De kern is nog altijd dezelfde als in 1971: een betrokken, kleinschalige club waar generaties Maassluizers sporten, zich inzetten als vrijwilliger, vriendschappen sluiten en zich thuis voelen langs de lijn.